WK 2026 groepen: overzicht, analyse en voorspellingen

De avond van de loting, december 2025, zat ik met mijn laptop open en een notitieboek naast me. Elke keer als een bolletje werd opengetrokken in Zürich, tekende ik de naam in het bijbehorende vakje. Twaalf groepen, achtenveertig landen, en met elke nieuwe combinatie verschoof het landschap van mogelijkheden. Toen België in Groep G viel naast Egypte, Iran en Nieuw-Zeeland, ging er een zucht van opluchting door de Belgische sportkafees — al wist iedere kenner dat opluchting bij een WK-loting een gevaarlijke emotie is.

Het format met twaalf WK 2026 groepen van vier is nieuw en ongetest op dit niveau, en dat verandert alles. Waar we bij de vorige vijf edities acht groepen hadden met telkens een of twee duidelijke favorieten, is het beeld nu diffuser. Meer groepen betekent meer variabelen, meer verrassingen, en meer kansen voor outsiders om door te stoten. De top twee van elke groep gaat rechtstreeks naar de ronde van 32, aangevuld met de acht beste nummers drie — een vangnet dat zelfs een slechte groepsfase kan overleven, maar waarop je liever niet rekent.

In deze analyse neem ik je mee door alle twaalf groepen, met bijzondere aandacht voor onze eigen Groep G, de groep van onze buren Nederland, en de poules die het meest relevant zijn voor de Belgische route door het toernooi. Elke groep krijgt een verwachte top twee, een mogelijke verrassing, en een inschatting van de concurrentiekracht. Vanuit Brussel, met een Belgische bril.

Het groepsformat: hoe werkt de groepsfase met 48 landen?

Wie gewend is aan het 32-landenformat, moet even herschakelen. De groepsfase van het WK 2026 bestaat uit twaalf groepen van vier teams, wat neerkomt op 48 groepswedstrijden verspreid over 17 speeldagen (11 tot 27 juni). Elke ploeg speelt drie keer: op speeldag 1, speeldag 2 en speeldag 3. De laatste groepswedstrijden van dezelfde groep worden gelijktijdig gespeeld om afspraken en calculerend gedrag te voorkomen — een regel die de FIFA al sinds het schande-duel tussen West-Duitsland en Oostenrijk in 1982 hanteert.

De rangschikking binnen een groep wordt bepaald op basis van punten, gevolgd door doelsaldo, gescoorde doelpunten, het onderlinge resultaat, en ten slotte de FIFA-ranking als laatste criterium. Wat nieuw is: de acht beste nummers drie krijgen een wildcard voor de ronde van 32. Om te bepalen welke acht nummers drie doorgaan, vergelijkt de FIFA de resultaten van alle twaalf nummers drie op basis van dezelfde criteria: punten, doelsaldo, goals, ranking. Dit betekent dat een team met vier punten en een neutraal doelsaldo op een derde plaats vrijwel zeker doorgaat, terwijl een team met drie punten en een negatief doelsaldo afhankelijk is van de resultaten in andere groepen.

Voor de wedder heeft dit format directe gevolgen. De derdeplaatstickets maken de derde groepswedstrijd minder voorspelbaar: teams die al twee duels verloren, hebben nog steeds iets om voor te spelen. Tegelijk wordt de eerste groepswedstrijd crucialer dan ooit, omdat een vroeg verlies de druk voor de rest van de groepsfase maximaliseert. De meeste verrassingen op een WK vinden historisch gezien plaats op speeldag 1, wanneer de topfavorieten nog op gang moeten komen en de underdogs op hun absolute piek spelen. In 2022 won Saoedi-Arabië op speeldag 1 van Argentinië, Japan van Duitsland — en beide resultaten veranderden de dynamiek van de hele groep.

Met twaalf groepen in plaats van acht zijn er ook meer onderlinge vergelijkingen nodig. De loting produceerde een paar groepen die als poule des doods worden bestempeld, en een paar die relatief makkelijk lijken — al is “makkelijk” een woord dat ik bij een WK alleen met aanhalingstekens gebruik. Het is ook vermeldenswaard dat de FIFA bij de loting een potindeling hanteerde op basis van de wereldranglijst, waardoor elke groep in theorie een topteam, een middenmoter en twee outsiders bevat. In de praktijk leidt dat niet altijd tot evenwichtige groepen, omdat de wereldranglijst de werkelijke kwaliteitsverschillen niet altijd correct weerspiegelt — een land als Japan, dat in pot 3 zat, is bijvoorbeeld sterker dan menig team uit pot 2.

Groep G: België, Egypte, Iran, Nieuw-Zeeland — onze groep

Toen de loting Groep G onthulde, was de eerste reactie in België bijna unaniem: “Dat is te doen.” En ja, op papier is het dat ook. België is de hoogst gerankte ploeg, Egypte de enige tegenstander met individuele sterren van absolute wereldklasse (lees: Mohamed Salah), Iran een gedisciplineerd collectief, en Nieuw-Zeeland een sympathieke underdog die zijn eerste WK in zestien jaar speelt. Maar ik heb genoeg WK’s gezien om te weten dat papier en gras twee verschillende werelden zijn.

België opent op maandag 15 juni tegen Egypte in het Lumen Field in Seattle, aftrap om 21:00 CEST. Dit is de gevaarlijkste wedstrijd van de groepsfase. Egypte heeft met Salah een speler die in zijn eentje een wedstrijd kan beslissen, en de Farao’s zijn op hun best in toernooiverband, waar de collectieve trots extra motivatie geeft. De laatste keer dat België tegen een Afrikaans team op een WK verloor, was in 2022 tegen Marokko — een trauma dat nog vers in het geheugen zit.

Het tweede duel, op zondag 21 juni tegen Iran in het SoFi Stadium in Los Angeles (21:00 CEST), is op papier de minst spectaculaire maar tactisch de meest uitdagende. Iran speelt al twintig jaar hetzelfde systeem: compact verdedigen, de ruimte dichtgooien, en loeren op een snelle counter. Het is geen voetbal dat de neutrale kijker inspireert, maar het is effectief — vraag maar aan Spanje en Portugal, die in 2018 allebei moeite hadden met Team Melli.

De derde groepswedstrijd, Nieuw-Zeeland tegen België op vrijdag 26 juni in BC Place in Vancouver, begint om 05:00 CEST. Ja, vijf uur ’s ochtends Belgische tijd. Als België dan al geplaatst is — wat de verwachting is — zal bondscoach Tedesco roteren en spelers sparen voor de knock-outfase. Dat maakt deze wedstrijd onvoorspelbaar: een geroteerd België tegen een Nieuw-Zeeland dat alles op alles zet voor een historisch resultaat. Chris Wood, de spits van Nottingham Forest, is de man die in de Belgische verdediging moet worden gestopt.

Mijn voorspelling voor Groep G: België eerste met 7 punten, Egypte tweede met 4 tot 6 punten, Iran derde met 3 punten (mogelijk voldoende voor een derdeplaatstickets), Nieuw-Zeeland vierde. De volledige Groep G-analyse met wedstrijdvooruitblikken en odds vind je op de aparte pagina.

Groepen A en B: Mexico en Canada op eigen bodem

De twee Noord-Amerikaanse gastlanden die niet de VS zijn, openen hun WK met thuisvoordeel en de druk die daarbij hoort. Groep A draait om Mexico, dat het toernooi opent in het Estadio Azteca op 11 juni tegen Zuid-Afrika. Die openingswedstrijd is meer dan een voetbalduel — het is een ceremonie, een statement, een moment dat de toon zet voor het hele WK. Mexico heeft drie keer eerder het WK op eigen bodem georganiseerd (1970, 1986, 2026), en de druk om goed te presteren is immens. Zuid-Korea is de gevaarlijkste concurrent in de groep: de Koreanen combineren discipline, snelheid en toernooiervaring (halvefinale in 2002 op eigen bodem). Zuid-Afrika en Tsjechië strijden om de kruimels. Verwachte uitkomst: Mexico eerste, Zuid-Korea tweede.

Groep B brengt Canada als gastheer samen met Zwitserland, Qatar en Bosnië en Herzegovina. Zwitserland is de sterkste ploeg op papier — de Zwitsers bereikten de kwartfinale in 2024 op het EK en hebben een ervaren kern met Granit Xhaka als aanjager op het middenveld. Het Zwitserse voetbal is de afgelopen tien jaar uitgegroeid tot een constante factor op grote toernooien, met een pragmatische speelstijl die moeilijk te verslaan is. Canada, met Alphonso Davies als uithangbord en Jonathan David als doelgevaarlijke spits, hoopt op het thuisvoordeel in Toronto om de Zwitsers te verrassen. De Canadese voetbalbond heeft de afgelopen jaren fors geïnvesteerd in de ontwikkeling van de nationale ploeg, en de WK-deelname van 2022 (de eerste sinds 1986) heeft een nieuwe generatie fans en spelers geïnspireerd. Qatar, de organisator van 2022, presteerde op eigen WK zwak (drie nederlagen in de groepsfase) en moet bewijzen dat het ook zonder thuisvoordeel kan concurreren. Bosnië heeft individueel talent, met spelers in Europese competities, maar mist de collectieve kracht en toernooiervaring om serieus mee te doen. Verwachte uitkomst: Zwitserland eerste, Canada tweede.

Groepen C en D: Brazilië en de VS als publiekstrekkers

Groep C is een van de meest intrigerende poules van het toernooi. Brazilië is de favoriet, maar Marokko — halvefinalist in 2022 — is geen doorsnee tegenstander. De Leeuwen van de Atlas hebben bewezen dat ze tegen de allerbesten kunnen standhouden: ze schakelden in Qatar Spanje en Portugal uit, en de kern is grotendeels intact. Een directe confrontatie tussen Brazilië en Marokko in de groepsfase is een wedstrijd van WK-kwartfinaleniveau. Schotland brengt passie en een muur van supporters, maar mist de individuele klasse om de top twee te bedreigen. Haïti debuteert op het WK en is het sprookjesverhaal van de groep — elk punt dat de Haitianen pakken, is een overwinning op zichzelf. Verwachte uitkomst: Brazilië eerste, Marokko tweede.

Groep D is het gastlandtheater van de VS. De Amerikanen hebben in Dallas, Houston en Atlanta stadions die voor hen thuisvoordeel creëren, en de groep is haalbaar: Paraguay is een middenmoter uit de CONMEBOL die in de kwalificatie wisselvallig presteerde, Australië heeft WK-ervaring maar mist de topkwaliteit om de eerste twee plaatsen te bedreigen, en Turkije is de grote onbekende. De Turken zijn grillig: op hun dag kunnen ze elke tegenstander verslaan met hun mix van techniek en fysieke kracht, op een slechte dag verliezen ze van iedereen. De Turkse Süper Lig produceert minder internationaal toptalent dan de grote Europese competities, maar spelers als Hakan Çalhanoğlu en Arda Güler (bij Real Madrid) brengen individuele klasse van het allerhoogste niveau. De VS zou met deze groep minimaal de tweede plaats moeten halen, maar voetbal is geen wiskunde — en het gewicht van de verwachtingen op eigen bodem kan verlammend werken, zoals Frankrijk in 2002 en Zuid-Afrika in 2010 ervoeren. Verwachte uitkomst: VS eerste, Turkije tweede, al zou een derde plaats van de VS niet de grootste verrassing zijn.

Groepen E en F: Duitsland en onze buren Nederland

Als Belg kijk je altijd met een half oog naar de buren, en in 2026 zijn die buren met twee. Duitsland zit in Groep E, Nederland in Groep F, en allebei zijn ze relevant voor de Belgische route door het toernooi — want in de knock-outfase kruisen de paden.

Groep E is op papier de meest onevenwichtige van het toernooi. Duitsland, herboren na het EK 2024 met Musiala en Wirtz als de nieuwe sterren, zou deze groep zonder al te veel moeite moeten winnen. Ivoorkust, de Afrikaanse kampioen, is de waarschijnlijke nummer twee — een team met fysieke kracht, snelheid en spelers als Sébastien Haller en Franck Kessié die in Europese topcompetities actief zijn. Ecuador brengt de Zuid-Amerikaanse grinta maar mist de diepte van de andere twee, en Curaçao debuteert met de charme van een eiland dat groter droomt dan zijn bevolking van 150.000 inwoners. Het risico voor Duitsland is complacency: wanneer de groep te makkelijk lijkt, sluipt de onderschatting erin. Twee keer eerder werd Duitsland in de groepsfase van een WK uitgeschakeld (2018, 2022), beide keren na een wedstrijd die ze als eenvoudig beschouwden. Verwachte uitkomst: Duitsland eerste, Ivoorkust tweede.

Groep F is een ander verhaal. Nederland als favoriet, Japan als de gevaarlijkste outsider, Zweden als de terugkeerder, en Tunesië als het Afrikaanse blok. Deze groep heeft geen makkelijke wedstrijden. Japan versloeg op het WK 2022 zowel Duitsland als Spanje in de groepsfase en is sindsdien alleen maar sterker geworden: de Japanse selectie telt inmiddels meer dan vijftien spelers die in de top vijf Europese competities actief zijn, en de tactische maturiteit is indrukwekkend. Zweden keerde terug op het internationale toneel na een teleurstellend EK-kwalificatie en brengt de traditionele Scandinavische mix van fysieke kracht en tactische discipline. Tunesië, halvefinalist op de Afrika Cup en WK-ganger in 2022, is een team dat zelden verloren wordt en tegenstanders frustreert met compact verdedigend spel.

Voor de Belgische fan is Groep F relevant omdat een potentieel treffen met Nederland in de achtste finales of kwartfinales tot de mogelijkheden behoort. De Lage Landen-derby op een WK — het is een scenario dat sportjournalisten aan beide zijden van de grens al maanden beroert. Verwachte uitkomst: Nederland eerste, Japan tweede — maar ik zou niet verrast zijn als Japan de groep wint.

Groepen H en I: Spanje en Frankrijk in actie

De twee groepen die ik het “zwaarteblok” noem — omdat ze de zwaarste individuele confrontaties van de groepsfase herbergen. Groep H is in mijn ogen de moeilijkste poule van het toernooi: Spanje als EK-kampioen tegenover Uruguay, een tweevoudig wereldkampioen dat nooit op een WK onderschat mag worden. De Uruguayanen brengen een combinatie van South American grit en technische verfijning die elk duel tot een gevecht maakt — Federico Valverde, Darwin Núñez en Ronald Araújo zijn spelers die in de Champions League elke week op het allerhoogste niveau presteren. Kaapverdië debuteert en Saoedi-Arabië hoopt op een nieuwe stunt na de overwinning op Argentinië in 2022 — onrealistisch als verwachting, maar het WK is de plek waar het onrealistische gebeurt. De confrontatie Spanje-Uruguay op speeldag 2 is de best mogelijke groepswedstrijd van het hele toernooi: twee filosofisch verschillende voetbalculturen die botsen in een wedstrijd met directe gevolgen voor de rest van het schema. Verwachte uitkomst: Spanje eerste, Uruguay tweede — maar het verschil zal minimaal zijn.

Groep I draait om Frankrijk, de medefavoriet voor de titel. Les Bleus domineren deze groep op papier, maar Senegal is een serieuze Afrikaanse macht die in 2022 de achtste finales haalde en in de Afrika Cup consequent tot de laatste rondes doorstomt. De Senegalese selectie combineert fysieke kracht met technische verfijning, en spelers als Ismaïla Sarr en Abdou Diallo brengen Europese topervaring mee. Noorwegen is de wildcard: met Erling Haaland in de spits heeft elk team een kans, want Haaland is een speler die in zijn eentje drie doelpunten kan maken op een avond. De grote vraag bij Noorwegen is of het collectief sterk genoeg is om Haaland te ondersteunen — op clubniveau bij Manchester City zijn de medespelers van absolute wereldklasse, bij de nationale ploeg is de kwaliteitskloof met de spits aanzienlijk. Irak is de underdog, maar het Irakese voetbal heeft de afgelopen jaren een opmerkelijke groei doorgemaakt in Azië met sterke resultaten in de Aziatische kwalificatie. Verwachte uitkomst: Frankrijk eerste, Senegal tweede, met Noorwegen als sterke nummer drie die waarschijnlijk doorgaat via het derdeplaatstickets.

Groepen J, K en L: Argentinië, Portugal en Engeland

De drie groepen aan het einde van het alfabet bevatten samen drie van de vijf topfavorieten voor de titel — en elk van hen staat voor een heel verschillende uitdaging.

Groep J is Argentinië’s jachtterrein. De titelverdediger is de onbetwiste nummer één van deze poule en zou met Messi, Álvarez en Mac Allister ruimschoots voldoende kwaliteit hebben om de groepsfase te overleven, zelfs als Scaloni in de derde wedstrijd rouleert. De Argentijnse kern heeft de luxe van ervaringen die geen andere ploeg op dit WK kan evenaren: ze hebben de laatste twee grote toernooien gewonnen en weten hoe het voelt om onder maximale druk te presteren en te leveren. Algerije brengt de Noord-Afrikaanse intensiteit die elke tegenstander ongemakkelijk maakt, met een selectie die deels in de Ligue 1 en de Saudi Pro League actief is, maar mist de diepte om Argentinië echt te bedreigen. Oostenrijk is georganiseerd en tactisch slim onder coach Ralf Rangnick, die zijn pressing-filosofie succesvol heeft geïmplementeerd, maar het ontbreekt aan de individuele uitschieter die op dit niveau het verschil maakt. Jordanië debuteert en zal het WK benaderen als het grootste sportieve evenement in de geschiedenis van het land. Verwachte uitkomst: Argentinië eerste met ruime marge, Oostenrijk tweede.

Groep K is de meest onvoorspelbare poule van het toernooi. Colombia en Portugal zijn op papier de favorieten, maar ze zitten in dezelfde groep — wat betekent dat hun onderlinge confrontatie de hele groepsdynamiek bepaalt. Wie die wedstrijd verliest, riskeert een tweede plaats die leidt tot een ongunstige pairing in de knock-outfase. Oezbekistan debuteert en brengt de Centraal-Aziatische honger om te bewijzen dat het land eindelijk bij de wereldtop hoort. DR Congo is de grote onbekende: een land met enorm voetbalpotentieel dat zelden vertaald wordt in resultaten op het hoogste niveau. Verwachte uitkomst: Portugal eerste, Colombia tweede — maar ik durf er geen grote weddenschap op te plaatsen.

Groep L brengt Engeland samen met Kroatië, Ghana en Panama. Op het eerste gezicht is dit een herhaling van het WK 2018, waar Engeland en Kroatië tot de halve finale doorstoten en daar tegen elkaar speelden — een wedstrijd die Kroatië won met 2-1 na verlengingen. De Kroaten zijn sindsdien verouderd maar verliezen nooit hun tactische discipline en toernooimentaliteit — het is een land dat op een WK altijd beter presteert dan in de kwalificatie, alsof de druk van het allerhoogste podium een schakelaar omzet die in reguliere wedstrijden onaangeraakt blijft. Luka Modrić is inmiddels 40 maar de kern om hem heen, met Joško Gvardiol en Mateo Kovačić, is sterk genoeg om elke tegenstander in de groepsfase te weerstaan. Ghana brengt atletiek en individueel talent, met spelers in de Premier League en de Bundesliga die de fysieke intensiteit leveren waar Europese teams soms moeite mee hebben. Panama verdedigt met overgave en is in staat om verrassingen te forceren als de tegenstander niet volledig geconcentreerd is — op het WK 2018 debuteerde Panama en verraste met het enthousiasme en de strijdlust waarmee het speelde. Verwachte uitkomst: Engeland eerste, Kroatië tweede.

Welke groep is de zwaarste? Onze analyse

Na negen jaar WK-analyses heb ik geleerd dat het concept “poule des doods” door elke analist anders wordt ingevuld. Mijn definitie is eenvoudig: de groep waar de kans op uitschakeling van een topteam het grootst is. Met die maatstaf spring ik naar Groep H: Spanje en Uruguay in dezelfde poule, twee teams die allebei de kwartfinale als minimum beschouwen, gedwongen om in de groepsfase al een beslissend duel te spelen.

Groep K volgt als tweede zwaarste. Colombia en Portugal zijn allebei sterke kanshebbers voor de verste ronde van het toernooi, maar een van hen gaat als nummer twee door en belandt mogelijk in een ongunstige kruising. Dat verschil in loting kan het verschil zijn tussen een kwartfinale en een achtste finale-exit.

Groep F verdient een eervolle vermelding. Nederland tegen Japan is geen confrontatie die je in een groepsfase verwacht — het is een duel dat thuishoort in de kwartfinales. Japan bewees in 2022 dat het Europese topteams kan verslaan op het allerhoogste niveau, en de selectie is sindsdien alleen maar sterker geworden. Zweden en Tunesië zijn geen cadeaus, en de kans dat een van de vier teams met een respectabel puntenaantal naar huis gaat, is reëel. Als Belgische analist vind ik Groep F de meest fascinerende om te volgen — niet alleen vanwege de kwaliteit, maar ook omdat de uitkomst directe gevolgen heeft voor de mogelijke tegenstanders van België in de knock-outfase.

Aan het andere einde van het spectrum staan Groep E (Duitsland heeft de duidelijkste weg) en Groep J (Argentinië domineert). Dat maakt die groepen niet oninteressant — het verschuift de spanning naar de strijd om de tweede plaats en het derdeplaatstickets, waar de kleinere teams vechten voor hun leven.

Groepen om in de gaten te houden: mogelijke verrassingen

Op elk WK zijn er momenten die niemand zag aankomen — en die het toernooi achteraf definiëren. In 2002 was het Zuid-Korea in de halve finale. In 2014 Costa Rica dat de groep won boven Uruguay, Italië en Engeland. In 2022 Japan dat Duitsland en Spanje versloeg, en Marokko dat doorstoomde naar de halve finale. De vraag is niet of er verrassingen komen in 2026 — de vraag is waar.

Mijn eerste en meest overtuigende kandidaat is Japan in Groep F. De Samurai Blue hebben de tactische maturiteit, de individuele kwaliteit en de mentale kracht om Nederland te verslaan en de groep te winnen. Het zou geen stunt zijn — het zou een bevestiging zijn van een trend die al jaren zichtbaar is. Japan’s voetbal is de afgelopen twee decennia systematisch gegroeid, en de selectie van 2026 is de sterkste ooit.

Mijn tweede serieuze kandidaat is Iran in Groep G — onze eigen groep. Team Melli speelt al vier WK’s op rij en heeft op elk toernooi laten zien dat het de grote namen kan frustreren. Een punt tegen België of een overwinning op Egypte is zeker niet ondenkbaar. Irans kracht zit in de collectieve defensie: ze lopen zich suf, dekken elke ruimte af, en wachten op het ene moment dat de tegenstander een fout maakt.

Mijn derde en meest romantische kandidaat is een debutant. Historisch gezien levert elke WK-uitbreiding minstens één debutant die boven verwachting presteert. In 1998 was het Kroatië (derde), in 2014 Costa Rica (kwartfinale). In 2026 hou ik Kaapverdië in de gaten: de eilandstaat die in de Afrikaanse kwalificatie Ghana en Kameroen uitschakelde, heeft de kwaliteit om in Groep H Saoedi-Arabië te verslaan en mogelijk zelfs een punt te pakken tegen Uruguay. Het zou het mooiste WK-verhaal van 2026 worden.

Tot slot: onderschat de derde groepswedstrijd niet. In het nieuwe format met derdeplaatstickets is de motivatie op speeldag 3 hoger dan ooit. Teams die al twee nederlagen achter de rug hebben, vechten nog voor hun WK-leven. Dat creëert een intensiteit die verrassingsresultaten in de hand werkt — en die de groepsfase tot de meest onvoorspelbare in de WK-geschiedenis kan maken.

Twaalf groepen, één route naar de trofee

De groepsfase van het WK 2026 is de langste, breedste en meest complexe ooit. Twaalf groepen, 48 teams, 48 wedstrijden in zeventien dagen, en een kwalificatiesysteem dat zelfs de nummers drie nog hoop biedt. Voor de Belgische fan is het beeld helder: Groep G is haalbaar, de potentiële knock-outroute loopt door het middenveld van het toernooi, en de kansen op een kwartfinale of beter zijn reëel. Maar het WK is niet lineair — het is een toernooi vol omwegen, verrassingen en momenten die geen model kan voorspellen.

Wat me als analist het meest opvalt aan deze twaalf groepen, is de afwezigheid van echte “cadeau-poules.” In het oude format met 32 teams waren er altijd een of twee groepen waar de favoriet op cruise control doorheen kon. Met 48 teams en twaalf groepen is de kwaliteitsspreiding groter, maar dat maakt de groepsfase juist spannender: er zijn meer underdogs die op de eerste speeldag alles geven, meer debutanten die hun leven wagen, en meer derde speeldagen waar het verschil tussen doorgaan en naar huis gaan op één doelpunt hangt.

Wat ik in de komende weken op DuivelsGok ga doen, is elke groep systematisch analyseren: wedstrijd per wedstrijd, team per team, odd per odd. De volledige Rode Duivels-pagina is het vertrekpunt voor alles wat met onze nationale ploeg te maken heeft, en van daaruit vertakken de analyses naar elke tegenstander en elke groep. De groepsfase is waar het WK wordt gevormd — de knock-outfase is waar het wordt beslecht. En beide fasen beginnen met het begrijpen van de groepen.

Gemaakt door de redactie van 'Bevoetbalwk2026'.